هر چند که خودم هم  این کبوترهای ناز رو دوسشون دارم و از قیافه معصومشون خیلی خوشم میاد ولی چون همه جا رو کثیف میکنند و یاشار هم مرتب میره توی بالکن و میاد  میترسیدم یه دفعه یه چیزی بچسبه به پای یاشار و با خودش بیاره داخل کیانا هم بخوره مریض بشه واسه همین خیلی سعی کردم پروازشون بدم اما اینقدر مظلومانه میومدند می نشستند پشت پنجره که هم من هم بهزاد دلمون سوخت دیگه یه کارتن کوچولو گذاشتم کنار بالکن و یه پارچه هم انداختم توش که حد اقل فقط یه جا رو کثیف کنند.چند روز پیش رفتم ببینم در چه حالی هستند دیدم یه لونه کوچولو توی همون کارتن ساختند و خانوم کبوتره هم منتظر ورود مسافرهای کوچولوشه.۲ تا تخم گذاشته بود که البته یکیشون خیلی خیلی کوچولو شده و فکر نکنم در بیاد. 

     اینم عکس قبل از تولد جوجه ها و لونه ای که مامان باباشون براشون ساختند

شاد و کامیاب باشید دوستان

مامان:یاشاری خمیر دندون هم بزن روی مسواکت

یاشار:مامانی اجازه هست بعد که مسواک زدم بیام بغل کولت

مامان:به این دیگه نمیگن بغل کول به این که روی کمر هست میگن کول کردن به اون یکی میگن بغل (همه این حرفها  در حین طفره رفتن  از مسواک بود) حالا مسواک بزن

یاشار:(اشاره به خمیر ریش) این چیه

مامان:خمیر ریش

یاشار:من ییش(همون ریش با توجه به این که یاشار نمیتونه بگه رررر) من ییش ندایم من ییش میخوام

مامان:اوا ریش مگه خواستنیه بزرگ شدی خودش میاد توی صورتت اونوقت از اینا میزنی میتراشیش که توی صورتت نباشه.بشی مثل الان

یاشار:من الان ییش میخوام its not fair 

پس شما بیام(برام) مسواک بزن

درست یک سال پیش بود که این فرشته کوچولو قدم به خونه ما گذاشت و گرمی زندگیمون رو صد چندان کرد.

دیروز روز تعطیل بهزاد بود و ما یک عالمه کار داشتیم نوبت داشتیم واسه چند تا دکتر . از صبح که رفتیم بیرون یکسره بدو بدو بود تا ساعت ۷ که اومدیم خونه.تازه بعد از دکترها نوبت به خرید دوچرخه واسه آقا یاشار رسید و کیک تولد واسه کیانا خانوم.خلاصه که رفتیم و واسه یاشار با کلی قایم موشک بازی یه ۲چرخه خریدیم و من بچه ها رو نگه داشتم و بهزاد دوچرخه رو اورد گذاشت عقب ماشین و با ژاکت من و بقیه خریدها هم مثلا پوشوندش که یاشار نبینه.وسط راه یهو یاشار گفت بابائییییییییییییییییییییی مرسی برام دوچرخه خریدی.هر چی رشته بودیم پنبه شد.گفتیم آره چون تولد کیانا هست برات خریدیم  که تو هم روز تولد آبجی خوشحال باشی نتیجه این حرف ما این بود که تا خونه یاشار به شدت گریه میکرد که تولد کیانا نیست.نه بالون بزنین نه تولد بگیرید.یه جائی دیگه هم فک من قفل شد هم بهزاد.دیگه جیکمون در نیومد تا رسیدیم خونه.

اومدیم خونه و هر ۴ تا بدو بدو دوش گرفتیم و دوربین اماده کردیم.حالا دیگه کیانا خانوم خوابش گرفته بود و هی نق میزد.سریع چند تا عکس گرفیم و یه کم فیلم و کادوها رو دادیم بهشون.اینم تولد شازده خانومی ما.اما روی هم رفته بد نبود.کلی کارای مفید انجام دادیم که ماهها بود منتظر یه فرصت بودیم.عجله ما هم واسه گرفتن تولد همون شب به خاطر این بود که یاشار دوچرخه رو دیده بود و دیگه نمیشد یه روز دیگه گرفت وگرنه واویلا بود با این همه حساسیت این بچه.

مرسی از همه به خاطر تبریکهاشون اینم چند تا عکس

                                           کیانا و خودش

                                         کیانا و داداشش

                                        کیانا و کیک تولدش

 دیگه کم کم داشت از دست ما کفری میشد از صبح بیرون بود حالا هم که هی داد و بیداد که کیانا نگاه کن کیانا بخند کیانا فوت کن.

موفق و کامیاب باشید دوستان