از روزی که مامان دانش آموز شده.کیانا و یاشار هم میرند مهد کودک.هر دوشون خیلی خیلی خوب با محیط جدید کنار اومدند و مربیها هم هر ۲ شون رو دوست دارند.اوایل پستونک کیانا رو هم میبردم که توی مهد اون ۳ ساعتی که من نیستم بخوابه(اخه پستونک حکم قرص خواب کیاناست و من هیچ موقع دیگه ای بهش نمیدم.اما یه روز دیدم پستونک هر چند به لباس کیانا اویزون بود اما چون بندش بلند بود افتاده بود روی زمین و اونها هم هیچ دقتی نمیکردند که این روی زمینی افتاده  که همه با کفش میرند .و حتما بعدش هم پر از میکرب بهش میدادند.از همون روز دیگه دخملم رو از خواب صبح معاف کردم و پستونکش رو نبردم اصلا و حالا تا میرم شیرش رو براش  آماده میکنم همون توی کالسکه خواب میره و وقتی میایم خونه تا یکی ۲ ساعتی خوابه.دس دسی رو ۲ روزه یاد گرفته-میشینه- دس دس .بابا.ماما.دادا و به به رو میگه و همچنان با کنجکاوی تمام به اطرافش نگاه میکنه(دائی کوچیکه میگه من اگه از اول عمرم مثل کیانا با تعجب به همه جا نگاه میکردم حالا انشتین بودم).چند روز پیش کنارم خوابونده بودمش داشتم نگاش میکردم یهو انگار تازه فهمیده بود که من عینک ندارم هی دست میکرد چشم منو بگیره تا چشمم رو میبستم جیغش میرفت هوا که چرا میبندی بدی بابا و مامان  عینکی همینه دیگه بچه از دیدن چشم مامان باباش هم تعجب میکنه.خیلی خیلی آروم و ساکته اما...اما خدا به داد برسه اگه تصمیم گرفت جیغ بزنه تمام ساختمون میفهمند. اون روزی اسباب بازیش افتاده بود پائین طبق معمول داشت جیغ میزد یاشار اومده میگه  مامانی این نی نی رو بزار تو دلت این نی نی همش جیغ میزنه بعد یه خورده به کیانا نگاه کرده میگه نه شوخی کردم من خیلی دوست دارم

یاشار هم همچنان به شیرین زبونیش ادامه میده و روز به روز به دامنه لغاتش اضافه یمشه.جدیدا سوالهای چرائیش دیگه داره به روزی یک بیلیون میرسه

یاشار نشسته دوستهاش رو با انگشتهاش میشمره:این نمونیا.این ایدین.این میشل .این الکسیا  بعد به انگشت اشاره که رسیده یه خورده فکر کرده اومده انگشتش رو به من نشون میده میگه مامانی؟ نمیدونی اسم این دوست من چیه؟

موفق و کامیاب باشید دوستان

نمیدونم الان عکسها دیده میشه یا نه

ما اومدیم.هفته پیش رفتیم خونه خاله.خیلی خوش گذشت و بیشتر از همه به یاشار چون اونجا که میریم خاله اساسی به یاشار میرسه و کار حتی به جائی کشید که یاشار ترجیح داد پسر خاله بشه.اولش من زیاد جدی نگرفتما ولی وقتی به یاشار گفتم خیلی خوب.پس عاطفه(خواهر زادم)بشه دختر من  بازم قبول کرد.گفتم حتما اگه قصد برگشت کنم دیگه میشه پسر خودم دیدم ای بابا تا گفتم خوب دیگه من برم خونه.یاشار که بغل خاله بود با عجله به عاطفه گفت عاطفه مامانت داره میره خونه پاشو با مامانت برو.هیچی دیگه من همونجا فکم قفل شد یعنی قفل که نشد همون وسط زمین و هوا موند تا یه مدتی .خوب حالا این که شوخی بود اما یاشار کلا ارتباط برقرار کردنش با بقیه واسه من خیلی وقتها عجیبه چون خیلی از نطر احساسی با قضیه درگیر میشه و یا کسی رو دوست نداره و یا اگه داشته باشه دیگه رابطه خیلی خیلی عمیقه.دوست داشتن این خاله رو چون یاشار مرتب میبینتش و توی تلفن باهاش حرف میزنه میشه توجیح کرد و خواهرم هم واقعا یاشار رو دوست داره و خیلی خیلی بهش میرسه وقتی میریم اونجا.ولی علاقه یاشار به خاله مهدیس رو نمیتونم توجیح کنم واسه خودم.این هم از اون رابطه هائیه که من ازش سر در نمیارم.حالا قرار شده خود خاله مهدیس  یه پست توی وبلاگ یاشار در این مورد بنویسه.(البته توی طرح ۱۰۰ ساله هست من که حالا حالا ها چشمم آب نمیخوره) یاشار خیلی حرفهای با مزه میزنه و کارهاش هم همینطور واسه ما خیلی شیرینه اما اگه بخوام همش رو اینجا بنویسم واسه دیگران خسته کننده میشه.مثلا قهر کردناش.نصیحت کردناش و...........خیلی کارهای دیگه

دخمل ما بالاخره نشست.نه گفتن هم یه ۲ روزیه که به دامنه لغات اضافه شده.و کلا ۲ روزه که داره تلافیه همه اون ساکت و مظلوم بودنها رو در میاره.البته اذیت نمیکنه اصلا فقط همش داره جیغ جیغ میکنه و ظاهرا معلومه از اینکه نمیتونه حرف بزنه خیلی شاکیه.

ما میام بهتون سر میزنم کامنت  هم میزارم اومدید دیدید آپ نکردم دعوام نکنید بگید ما رو کشوندی اینجا که همینو بگیا گفته باشم

راستی امروز هشتمین ماهگرد  شازده خانوم منه