واقعا سخت بود بردن و آوردن یاشار اون هم پیاده اون هم با کیانا.ساعت خواب کبانا گه حسابی به هم ریخته بود و اصلا نمیتونست بخوابه.آلان که ۲ هفته یاشار تعطیله . بعدش هم یکی از دوستام خدا عمرش بده قبول کرد که یاشار رو همراه بچه های خودش برمیگردونه.اینطوری خوب شد حد اقل کیانا میتونه بخوابه.

شب یلداتون مبارک.اینجا که خبری نیست ولی خوب ما سعی میکنیم خودمون به توصیه  یکی از عزیزای دل  یه جشن کوچیک خانوادگی بگیریم. نمیدونم من اینطوریم یا دیگرانی هم که توی بقیه کشورها هستند اینطورین.من نه حس و حال عید خودمون رو دارم وقتی که هست و نه شور و شوق مراسم اینوریها رو دارم.شدم از اینجا مونده از اونجا رونده.فکر کنم خانواده آدم کنارش باشه در هر صورتی بیشتر میتونه اون حس و حال رو ایجاد کنه تا اینکه توی یه شهر تک و تنها باشی و بخوای این حال و هوا رو با یک مشت ایرانی بی بخار ایجاد کنی.هیچ ملیتی رو ندیدم که مثل ایرانیها از همدیگه فراری باشند.همه ملیتها هوای هم رو دارند و زود تا میفهمند از یه کشورند با هم دوست میشند اما ایرانیها تا میفهمند طرف ایرانیه یا براش کلاس میگزارند یا اینکه اصلا  کاری میکنند که چشمشون تو چشم هم نیفته که بخواد یه سری به عنوان سلام کردن تکون بدی.واقعا چرا ایرانیها اینقد با هم بدند؟

چند روز پیش رفتیم تورنتو ساعت ۶ بود که به سرمون زد بریم یه گشتی بزنیم(ببخشید فلور جون خیلی دلم میخواست بیام ببینمت اما  هم دیر وقت بود هم دفتر تلفنم طبق معمول همرام نبود)خلاصه کلی از کارها رو انجام دادیم که اصلیترینش این بود که یاشار رو بردیم پیش فزیوتراپی خودمون فکر میکردیم کف پاش صافه و متاسفانه از من به ارث برده چون خودم دائمی از کمر درد رنج میبرم دیگه واسه یاشار از الان گفتم اقدام کنیم که  اینشالله مشکلش برطرف بشه.خلاصه رفتیم و با یک مکافاتی ۳ تائی با جناب دکتر مخش رو زدیم تا راضی شد پاش رو بزاره روی فویل که قالب پاش رو بگیرن.بعد هم آقای دکتر گفت که توی سن خوبی اوردینش و باید هر سال قالب کفی رو عوض کنیم تا این مشکل به مرور زمان حل بشه.

زهرا جون راجع به اینکه چطوری یاشار فارسی صحبت میکنه پرسیده بود.یاشار اوایل که اومده بودیم اینجا چون من میرفتم سر کلاس و یاشار ۱ سال و نیمش بود میرفت مهد کودک کم کم دیگه فارسی رو کلا تعطیل کرده بود و فقط انگلیسی همون معدود لغات رو هم میگفت فارسی میفهمید اما اصلا حاضر نبود جواب بده.دیدم خوب اینطوری که نمیشه با مجبور کردنش  به حرف زدن به زبون فارسی شاید اصلا متنفر بشه از این زبون و دیگه نخواد حرف بزنه شروع کردم براش هر روز قصه های فارسی خوندن.شعرهای فارسی رو با پانتومیم براش اجرا میکردم و اون هم کم کم کلمات رو با شکلها هماهنگ مکیرد و میشناخت یکی دیگه از کارها بخش کردن کلمات بود و آخرین حربه این بود که سیستم ماهواره رو نصب کردیم و روزا اکثرا اون روشن بود و یاشار الان دیگه کاملا هم انگلیسی و هم فارسی رو میفهمه و حرف میزنه و میدونه با کی باید انگلیسی حرف بزنه و با کی فارسی حتی خط فارسی و انگلیسی رو هم تشخیص میده و البته خوندن کتاب فارسی رو (به علت تبحر مامان و بابا در انگلیسی) ترجیح میده .

پ.ن:حس میکنم این روزها وبلاگستان هم داره مثل دنیای بیرون میشه بعضی از وبلاگها نوشته میشند واسه اینکه یک طوری به بقیه ثابت کنند ما خیلی خوبیم و بهترینیم از هر لحاظ که تو حساب کنی  بهتر از  بقیه هستیم و یکی از برگزیدگان خداوندیم  اصلا. من نمیدونم اگه واقعا اینطوره دنیای بیرون باید مدینه فاضله باشه  بعضیها مینویسند فقط واسه پز دادن و چشم و همچشمی اونم کجا؟؟؟؟؟؟؟ این راهشه؟

 موفق و کامیاب باشید دوستان

من میخواستم بیام بنویسما اما همین که چشمم به این کیبورد مشکی میافتاد که باید حروف رو از روش حدس بزنم از خیرش میگذشتم.

اتفاقهائی که تو این چند مدت افتاد یکیش این بود که مدرسه یاشار از والدین دعوت میکرد که طی یه روز مشخص با معلم ملاقات خصوصی داشته باشند و روند کار بچه ها رو گزارش بدند.ما هم رفتیم و خوشبختانه خبرهای خوبی از یاشار شنیدیم.شنیدیم که دیگه به جای اینکه کنار بچه ها بازی کنه ترجیح میده که با بچه ها بازی کنه و تقسیم کردن اسباب بازیها و نوبتی بازی کردن رو یاد گرفته و به خوبی رعایت میکنه.قبلا وقتی بچه ها اذیتش میکردند یاشار فقط میومد به من میگفت اما الان فورا به معلمش میگه.حرف زدنش خیلی بهتر شده و جمله ها رو قشنگ تر به کار میبره.توی نقاشی هم کمی بهتر شده و نوشتن هم همینطور(کلا یاشار با یک جا نشستن و کاری رو انجام دادن مشکل داره حتی اگه این کار غذا خوردن باشه) و بعد هم دعوت شدیم برای رفتن به جشن سال نو که هفته دیگه برگزار میشه.

یاشار خیلی شیرین زبون و زیرک شده و کاملا میدونه چه موقع باید از چه کلمه ای استفاده کنه تا بتونه قشنگ در کمال صلح و صفا به خواسته اش برسه.مثلا این یک نمونشه:صبحها که میدونه من خیلی خوابم میاد و از اینکه بیدارم کنه ناراحت میشم میاد بوسم میکنه دست میکشه روی صورتم و میگه:جیگرم عسلم صبح شده دیگه بیدار شو.خوب شما باشید اینجوری از خواب بیدار شید دیگه چه حرفی واسه گفتن میمونه؟    بابائی به یاشار پسته داده یکی از پسته ها خندون نبود یاشار میگه بابائی این که قفله خودت بازش کن من نمیتونم

کیانا خانوم ما هم اصلا دلش نمیخواد غلت(چجوری مینویسند؟) بزنه  و دوست داره مستقیما بشینه واسه همین تا میخوابونمش شروع میکنه به نیم خیز شدن و اینقدر این کار رو میکنه تا خسته بشه.برای بابائی حسابی دلبری میکنه و کاملا راهش رو یاد گرفته که چطوری میتونه مدت زمان بیشتری توی بغل بابائی باشه.

عکسهائی که واسه تولد یاشار گرفتیم خیلی خیلی مزخرف و بد شد اینقدر تیره و تاریک بود که فکر کنم با وبکم میگرفتم بهتر میشد.من نمیدونم آخه اینها که بلد نیستند عکس بگیرند واسه چی  عکاسی باز کردند.واقعا اینکه میگند هنر نزد ایرانیان است و بس حقیقت داره.من که اصلا هیچ هنری از اینها ندیدم.نه بلدند عکس بگیرند نه کارهای دستی دارند. نه موسیقی دارند. نه آشپزی بلدند فقط بلدند همه چیز رو با شکر مزه دار کنند خیار شورشون هم شیرینه سیر ترشیشون هم شیرینه دیگه حالا حساب کنید. نه شیرینی پزی بلدند من محض نمونه هنوز یه قنادی اینجا ندیدم.واقعا هیچ کاری بلد نیستند.خلاصه ما هم بردیم عکسها رو پس دادیم گفتیم اصلا نمیخوایم.حالا باید بگردیم یه جای بهتر پیدا کنیم.

ما هم که حسابی مشغولیم بهزاد کار دومش رو کمتر کرد که بیشتر با ما باشه.من هم رفتم امتحان زبان دادم که دوباره کلاس رفتنم رو شروع کنم فعلا که توی لیست انتظارم ببینم کی جا باز میشه واسه شروع مجدد.

شاد و کامیاب باشید دوستان

ممنون از همه مهربونها به خاطر تبریک تولد.امسال تصمیم گرفتیم کسی رو دعوت نکنیم .چون پارسال که دعوت کردیم خیلیها نیومدند و در نتیجه یه خرج الکی کردیم فقط.امسال به جاش رفتیم لابراتوار و چند تا عکس خانوادگی گرفتیم.و سعی کردیم توی همون روز بهمون خوش بگذره.در کل تولد خوبی بود.

کیانا این روزا حسابی شیطون شده و اصلا دلش نمیخواد بخوابه با کوچکترین صدائی هم از خواب بیدار میشه.دد و بابا رو همچنان میگه.هر روز صبح با صدای آواز خوندن کیانا من از خواب بیدار میشم یه ۲ ساعتی آواز میخونه و بازی میکنه و بعد یه کم میخوابه دیگه بیداره تا شب تقریبا.رابطه این ۲ تا شازده هم بی نهایت قشنگ و دوست داشتنیه ویاشار که خیلی خیلی کیانا رو دوست داره کیانا خانوم هم کاملا خوشحالیش رو از دیدن داداشی  با سر و صداهائی که کلی هم ناز و ادا توشه ابراز میکنه.

خاتونک جون من به محض اینکه وبلاگت ر و باز میکنم دی سی میشم نمیدونم قضیه چیه؟

یه دلخوشی کوچولو داشت برام پیش میومد که خراب شد.شاید قسمت این بوده یا حکمتی در کاره نمیدونم.اما هنوز نتونستم با این قسمت قضیه کنار بیام.طول میکشه دیگه مگه نه؟

شاد  باشید دوستان

                       کیانای۶ماهه