زیباترین هدیه هستی                     

مدرسه یاشار

دیروز توی مدرسه یاشار دعوت داشتیم ودر واقع ۱۰ روز از طرف مدرسه تعیین کردند که توی این ۱۰ روز هر کسی زمان خودش رو بگه و بره و از نزدیک کارهای بچه ها رو ببینه ما هم روز ۳ شنبه رو گفتیم که بهزاد هم بتونه بیاد .اولش که ما رفتیم هنوز توی کلاس بودند و داشتند شعر میخوندند ما هم از پشت پنجره دیدیمشون.همه بچه ها وقتی که ما رو دیدند تند تند سرک میکشیدند که ببینند ما چیکار داریم اما یاشار فقط ۲ باز نگاه کرد اون ۲ بار هم واسه اینکه بوس بفرسته.خلاصه موقع استراحتشون شد.همه پسرها و ۲ تا از دخترها رفتند سراغ کیفهاشون و مشغول خوردن خوراکی شدند اما بقیه دخترها یا رفتند سراغ مامان بازی یا نقاشی.اما در کل راه رفتن و بودن ما توی کلاس اصلا توسط بچه ها حس نمیشد و هر کسی مشغول کار خودش بود.متاسفانه باطری دوربین تموم شد و اصلا نتونستم عکس بگیرم.اما یه کم فیلم گرفتم.خیلی با مزه بود بودن کنار فرشته هائی که خیلی راحت و مسالمت آمیز با هم زندگی میکنند وسایلشون رو با هم تقسیم میکنند و از بودن در کنار هم لذت میبرند.و هر کدوم کاری برای یکی دیگه انجام میده از روی پاکیشه و توقعی از اون یکی نداره.یه لحظه فکر کردم کاش ما آدم بزرگا به همین پاکی دوران بچگی میموندیم.بزرگ شدن خیلی سخته 

مامانی غول میشود

من نمیدونم چرا بیشتر وقتها بچه ها اون وقتی که باید از مامانه حساب ببرند و حرف مامانی رو جدی بگیرند عین خیالشون نیست.اما یه وقتی که مامانی باهاشون شوخی میکنه زود حرفش رو جدی میگیرند و گریه زاری راه میندازند این یه نمونش:

                                   hapyy haloween

کیانا خانومی ما بالاخره اولین کلمه زندگیش رو دیروز که داشت واسه بابائی عشوه میومد گفت.بهزاد نشسته بود بالای سر کیانا وداشت باهاش حرف میزد که کیانا شروع کرد به بابا گفتن و همین کلمه کافی بود که دیگه دل از بابائی ببره دیدم بهزاد من رو صدا میزنه و میگه درنا بیا ببین داره میگه بابا.(حالا نمیدونم واقعا میگفت بابا یا همینجوری میگفت ولی به هر حال معنی داشت دیگه)خیلی با حال بود خلاصه. دخملم دندونش هم داره در میاد واسه همین همیشه جلو بلوزش خیسه