بعد از برگشتن از اونجا چیزی که خیلی برام جالب بود این بود که دیدم یاشار  جمله هاش رو  کامل میگه و دیگه هیچ جمله ای رو شکسته نمیگفت خیلی برام جالب و لذت بخش بود که میدیدم در عرض چندروز اینطور جمله بندیش کامل شده و از اون روز به بعد چون میتونه کاملا حرفش رو بزنه و منظورش رو برسونه خیلی آرومتر شده.الان که دارم این پست رو مینویسم عین یه فرشته اروم خوابیده سر جای من هر وقت میاد پیشم اگه خودم هم بخوام بخوابم باید روم رو برگردونم وگرنه اینقدر محوش میشم بهش نگاه میکنم که یادم میره بخوابم مثل همین امروز.چقدر بچه ها موقع خواب زیباترند.خدا همه این فرشته کوچولوها رو برای مامان باباشون حفظ کنه.

 سال نو به همه شما دوستهای گلم و خانواده هاتون مبارک اینشالله سالی پر از شادی و خیر و برکت در پیش رو داشته باشید.در این سال جدید دعا کنیم که همه دنیا به آرامش و آسایش برسه.

                                              آمین

امروز رفتم دکتر واسه نی نی خواهرم هم باهام اومد دکتر صدای قلب نی نی رو گوش کرد و گفت همه چیز نرمال و خوبه جز وزنت  زیادی اضافه کرده بودم از بس این ماه شیرینی خوردم گفت مواظب باش که دیگه اضاف نکنی بعد هم گفتم نمیخواید بفرستینم سونوگرافی گفت نه.همه چیز خوبه  واسه چی بفرستم این دکتر من شدیدا ضد سونوگرافیه گفتم اما من دوست دارم برم سونو گفت بی دلیل نمیشه.شاید ماه آینده فرستادمت یا اینکه اگه ناگهانی وزنت زیاد شد بعد یهو گفت نری وزن اضاف کنی واسه سونو یه وقتی بعدشم گفت هر چی وزنت زیاد تر باشه نی نی بزرگتر میشه واسه خودت مشکله بعدشم باز گفت نی نی از هفته خودش رشدش بیشتره  خلاصه که حالمو ایندفه گرفت این دکتری

عصر هم رفتیم بیمارستان که با اتاق زایمان و کلا اون محیط آشنا بشیم که توی اتاق زایمان ۲ تا تخت بود یکی واسه نوزاد یکی واسه مادر  که یه دستگاه کنار تخت مادر بود که به یک تلوزیون وصل بود و گفتند از این تلوزیون لحظه به لحظه نی نی رو به مادر نشون میدند.نمیدونم چرا یه ترسی اومدتو دلم اصلا حس خوبی نداشتم توی اون اتاق که رفته بودم خلاصه اینم از دکتر رفتن امروز من.

این چند روز که خاله اومده بود خونمون به یاشار حسابی خوش گذشت و کلی آتیش سوزوندند با خاله جون خلاصه که کلاه من دیگه پیش این شازده یاشار پشم نداشت و حرف حرف خاله بود.خاله هم که تا میتونه لی لی به لالای یاشار میگذاره و حسابی خاله و خواهر زاده هوای هم رو دارند

فکر کنم نی نی زیبا جون هم دیگه به دنیا اومده اگه اینطور باشه تولد یاسمن گل هم مبارک اینشالله زندگی سراسر شور و شادی داشته باشه

سلام درنا جان. من تا حالا اینجا نیومده بودم ولی از تو گروه می شناسمت. راستش تو این دنیای وبلاگ نویسی منم که به مامان مریم معروفم و باید بگم که هیچ لذتی از بی احترامی کردن به آدمها نمی برم ولی ظاهراَ یه نفر که هیچ حدسی هم درباره اش ندارم قصد کرده منو خراب کنه و واقعاَ نمیدونم چرا... به هر حال اگه لطف کنی و برای خواننده های عزیزت که بعضی هاشون دوستای منم هستن و دلم نمی خواد که بینشون به بی ادبی و ... معروف شم یه کوچولو بنویسی که این کسی که خودشو مامان مریم معرفی کرده مامان مریم نیست ازت بی نهایت ممنون میشم. یاشار گلت رو ببوس . برای خودت و نی نی و یاشار و همسر گرامی آرزوی خوشبختی و آرامش دارم

امروز یاشار رفت سر کمد لباسهای نینی که دیدم دادش در اومد وشروع کرد به گریه کردن اون هم چه گریه ای گفتم چی شده پسرم؟گفت این شلواره منه شلوار نی نی نیستگفتم کدوم دیدم یکی از شلوار هائی که دوختم واسه نینی روبرداشته ومیگه این.اخه من قبلا یه پارچه خریدم ازش ۲ تا شلوار تو خونه ای واسه یاشار دوختم یه کم هم اضافه اومد که کردمش واسه نی نی اینم همون رو دیده بود و میگفت شلواره منه گفتم دوست داری مال تو باشه؟همینجور که به شدت گریه میکرد گفت آره گفتم برات کوچیکه اما میتونی برش داری بگذاریش توی کمدت.گفت تو چیدیش تو شلوار منو چیدی و منم که از خنده مرده بودم نمیدونستم چی بگم گفتم نه ببین این شلواره نو هست من نمیدونستم شما ناراحت میشی و گرنه واسه نی نی از یه پارچه دیگه شلوار میدوختم خلاصه که هر چی من توضیح دادم واسش فقط میگفت تو شلوار منو چیدی کوچولوش کردی.به یه مکافاتی حواسش رو پرت کردم داشتم دستشوئی رو میشستم  و که دیدم باز اومد جیغ و دادش هوا رفت که چرا بلوز من رو چیدی گفتم ای بابا این بلوزه که برات کوچیک شده بود تازه کهنه هم بود دیگه نمیتونستی بپوشیش مال یکسالو نیمگیش بود  اینقدر پوشیده بودش که زوارش در رفته بود کوچیک هم شده بود لکه گیر هم ریخته بود روش دیگه نور علا نور شده بود خلاصه که هر چی من گفتم این دیگه به دردت نمیخورد این آمیرزای ما راضی نمیشد.تا بالاخره بهش که قول دادم در عوض این براش یکی دیگه میخرم راضی شد. عجب مکافاتی دارما همه لباسهای یک سال و نمگیش دیگه براش کوچیک شده و زوارشون هم در رفته حد اقل به عنوان کهنه اشپزخونه میشد ازشون استفاده کنی که با این اوصاف دیگه جرات ندارم اینطوری هم ازشون استفاده کنم و صاف باید برن تو سطل آشغال البته در کمال احتیاط و گر نه اگه بره یه چیزی بندازه تو سطل اشغال و اونها رو ببینه مجبورم میکنه درش بیارم و بشورمش.اینم از آقا یاشار ما و وابستگیش به لباسهاش تازه چند تاشو هم که نو بود و براش کوچیک بود گذاشتم واسه نی نی نمیدونم با این اوصاف اون بیچاره اصلا بتونه اینا رو بپوشه یا نه.اینجوری که منو کچل کرد دیگه از قراره معلوم یه نخ مو هم رو سر اون نمیگذاره

اشتباه برداشت نکنید یاشار اصلا در مورد اینکه چرا اینو واسه نی نی دوختم یا اصلا نینی به چند من حرفی نمیزنه چون از الان خیلی دوسش داره حرفش فقط این بود که چرا شلواره من رو کوچیک کردی فقط همین

۳ ماهه دوم رو خیلی راحت بودم اما ۳ ماهه اول (و ظاهرا آخر )نه.اما همه اینها فدای یک تار موی تو نازنینم.ارزو میکنم صحیح و سالم پا به این دنیا بگذاری.هنوز هم مطمئن نیستم دختری یا پسر و حقیقتا برام هیچ تفاوتی نداره.اون بار که توی مانیتور دیدمت دلیل دکتر از این که گفت شاید دختر باشی فقط این بود که چیزی که حاکی از پسر بودنت باشه ندید برای همین من رو مطمئن نکرد که این فرشته کوچولوی توی دلم پسره یا دختر.نازنین مامان همیشه دعا میکنم خدا تو رو حفظ کنه و کاری کنه که توی راه خودش قدم برداری.دلم برات تنگ شده نازگلم

دیروز واسه یاشار رفتیم چشم پزشکی.جریان از این قرار بود که تقریبا ۲ هفته ای بود که متوجه شدم یاشار چشماشو زیاد میماله و همش میگه خاک رفته تو چشمم تا اینکه دیروز دیدم داره گریه میکنه اومد دیدم چشمشو بسته و میگه خاک رفته تو چشمم هر کار کردم چشمشو باز نکرد.بهزاد رو صدا زدم که بیاد ببرتش و صورتشو بشوره شاید چشمشو باز کنه که یه دفعه دیدم بهزاد میگه درنا مژه هاش رفته توی چشمش دیگه نفهمیدم چطور خودمو رسوندم  توی دستشوئی هر کار میکردم زورم نمیرسید چشمشو باز کنم شروع کردم داد زدن هم سر اون هم سر بهزاد(من آخه آدم نیستم اگه یکی از عزیزام مریض بشه و ببینم کاری از دستم بر نمیاد دیوونه میشم و سر خود اون بیچاره تلافیشو درمیارم جای اینکه دلداری بدم بدتر دعواش میکنم که چرا مریض شدی)خلاصه به هر زوری بود بهزاد چشمشو باز کرد و رفتیم پیش یکی از آشناها که عینک سازی داره و با چند تا دکتر دوسته خلاصه اینقدر به اینور و اونور زنگ زد تا یه وقت خالی واسمون برای ساعت ۲ پیدا کرد بهزاد که نمیتونست بیاد من و یاشار رفتیم خلاصه دکتر چشمهاشو معاینه کرد و گفت از نظر من هیچ کدوم از چشمهاش هیچ مشکلی نداره گفتم اخه چشمهاشو میماله حتی امروز مژه های چشم راستش برگشته بود توی چشمش گفت من هر چی نگاه میکنم نه از نظر بینائی اشکالی داره و نه از نظر الودگی چشمهاش کاملا تمیز و شفافه و فقط یه قطره داد که هر وقت چشمهاشو مالید بریزم توی چشمش.خلاصه که گفت هیچیش نیست اما من هنوزم خیالم راحت نشده نمیدونم چرا.اینکه یاشار عینکی میشه با توجه به اینکه من و بهزاد هر دو عینک میزنیم ۱۰۰٪ اما دلم نمیخواد به این زودی این مانع دست و پاگیر رو روی چشمهای ناز پسرکم ببینم.چون خودم دارم میدونم چقدر جلوی خیلی از کارهای آدم رو میگیره

یاشار جدیدا هر وقت میخواد بشه دکتر میره بلوز سفیدش رو میپوشه یه شونه قرمز کوچولو هم داره که میگذاره توی جیبش و ما که مریضهاشیم هر جامون درد بگیره (کاری نداره قلبه.دسته .سره)با همون شونه شفا بخش میکشه همونجا اگه هم بگیم یاشار بهش بر میخوره میگه ((من اگای دکترم یاشار نیستم))یا خیلی بخواد صمیمی باشه میگه(( من آگا یاشارم))

اینم عکس دکتر یاشار

هر چی میخواستم از نیمرخ ازش بگیرم سرش اونور بود اما چشمهاشو بر میگردوند طرفم و میگفت چیییییییییییییییییییز