دیشب بابا و یاشار داشتند با یه بالش کوچیک والیبال بازی میکردند.منم خواب الود رو مبل اونوری تماشاچی شده بودم یه دفعه یاشار اومد گفت مامان تو بنداز هر چی من و بابا اصرار کردیم که با همون بابا بازی کنی به نفعته قبول نکرد تا من تسلیم شدم و براش بالش رو انداختم ولی نمیدونم چطور انداختم که یاشار از همون دور یه نگاه انداخت به من اومد نزدیک دستش رو گذاشت روی پیشونیم بعد گفت مامان (تو تب دائی بویو لالا)

یاشار آب میوه خیلی خیلی دوست داره دیروز آب میوشو داد به من تا من نی رو از داخل پلاستیکش در بیارم منم توی عالم خودم انگار اون رو با دندون باز کرده بودم که دفعه یاشار گفت(نه با دندون با دست  بالا میایی (میاری)) و این دقیقا همون حرفیه که من هر وقت این کار رو میکرد بهش میگفتم

یکی از خاله های یاشار که به یاشار میگه خرس خاله ۲ هفته پیش زنگ زد بعد از کلی اصرار و تمنا یاشار راضی شد از تلوزیون دل بکنه و با خاله صحبت کنه(منم این وسط نقش مترجم داشتم)

خاله:یاشار گلم خوبی خاله جون خاله فدات بشه که دلم یه ریزه شده برات

یاشار:هوبی حاله امین(ارمین)حوبه نیما حوبه نوید حوبه عمو حوبه

خاله:الهی فدات بشم آره اونا هم خوبن دلشون واسه تو تنگ شده

مامان:یاشار بگو خاله جون بیا اینجا(خواهرم هم صدامو میشنید)

یاشار:(با اخم )نه حاله بیاد .پارک سرده

خاله:یاشار بیام اونجا

یاشار اده اما پارک سرده

مامان:نه مامان جون خاله بیاد  خوب بگو خاله بیاد بریم خرید

یاشار:( بازم با اخم)نه بسته

خاله:چی میگه درنا؟

مامان:میگه الکی بلند نشی یه وقت بیای اینجا هم پارک سرده هم همه جابسته هست

خاله:خوب یاشار جون میایم خونتون

یاشار:بیا حاله پوران حونه(بیا برو خونه خاله پوران)

خلاصه که این یاشار ما خیلی خیلی مهمون نوازه اما نمیدونم چرا اون لحظه این حرفا رو میزد.مثلا از وقتی خواهرم اومده کانادا(توی یه شهر دیگه هستند)و ما چند بار رفتیم خونشون هر چیز خوردنی که توی خونه از تعداد خودمون بیشتر باشه میگه این واسه خاله اینهاست.و با یه مکافاتی راضی میشه که اونها نمیتونند بیاند.

بریم سراغ نی نی امروز رفتم دکتر مثل همیشه صدای قلب نی نی رو گوش کردیم اما این بار واضح تر خیلی خوشحال شدم.بعد دکتر جواب ازمایشها رو برام خوند و گفت که امکان هر نوع نقصی رو رد کردند و گفتند ۱ از ۲۶۰ تا گفتم یعنی امکانش هست گفت نه اینها هیچ چیزی رو قطعی نمیگند چون بعدا اگه مساله ای پیش بیاد براشون مسئولیت داره.گفت ولی از طریق دیگه بهت اطمینان میدن که چیزی نیست.و مثلا در مرحله دوم که خونت رو آزمایش کردند دیدن تو جزو اون ۲۶۰ تا هم نیستی میگن این آزمایش احتیاج به پی گیری نداره.و خلاصه خیال من رو راحت کرد.ولی گفت کم خونی و احتیاج داری روزانه ۲ تا قرص اهن بخوریوگفت احتمالا ضعفت هم مال همینه. اواخر هفته اینده هم بریم ببینیم نی نیمون چیه یاشار داداش داره یا اجی.واقعا اسم انتخاب کردن واسه این یکی چقدر سخته باید یه اسمی باشه که اینجا راحت گفته و نوشته بشه و فارسی هم باشه.شماها اسم پیشنهاد بدید ببینیم با این بابای سختگیر به تائید میرسه یا نه.

تولد این فرشته کوچولوهم مبارک باشه که اینقد نازه.یلدای گلم خیلی خوش اومدی به این دنیا امیدوارم با این دستهای کوچولوت آینده درخشانی واسه خودت بسازی و باعث افتخارمون بشی خانومی.در آغوش پر مهر و محبت پدر و مادر مهربونت پاینده باشی گلم

همگی شاد باشید دوستهای خوبم

خلاصه دیروز دندونهاشو نگاه کرد و گفت خیلی به موقع آوردینش یه خرابی خیلی سطحی روی دندونهای جلوش بود و بعد برای من توضیح داد که فردا (یعنی امروز) میخواد چه کارهائی انجام بده و گفت خوشحالم که اولین باری که اومد اینجا تجربه بدی نداشت و اصلا گریه نکرد.اخر سر هم یه جعبه پر از اسباب بازیهای کوچولو به یاشار نشون داد و گفت چون پسر خوبی بودی میتونی یکی انتخاب کنی.

امروز هم که رفتیم اول پرستار اومد و یک چیزی شبیه دماغ که رنگش نارنجی بود رو گذاشت روی دماغ یاشار و بهش گفت که نفس بکشه.و یاشار هم خیلی آروم خوابیده بود و هر کاری رز ماری(همون پرستاره) میگفت انجام میداد از رز  پرسیدم که این دستگاه چیکار میکنه گفت که به بچه ها کمک میکنه تا آروم باشند و احساس ارامش میده به اونها و اون اضطراب رو ازشون میگیره. بعد که دکتر اومد خوب با یاشار شوخی کرد و یه خورده صبر داد و بعد کارش رو شروع کرد توی همون حین با یاشار هم حرف میزد و من تو این فکر بودم که به دکتر دندونپزشک اطفال باید چقدر روانشناسی اطفال هم بلد باشه تا بتونه یه بچه رو اینطور زیر دستش آروم نگه داره.و همش از یاشار تعریف میکرد و میگفت من باورم نمیشه تو فقط ۳ سالت باشه و منم با هر تعریف اون قند توی دلم آب میشد.همون موقع بود که گفتم کاش دوربین آورده بودم و از اولین تجربه یاشار فیلم و عکس میگرفتم.خیلی دلم سوخت که یادم رفته بود.کار دکتر کمتر از ۱۵ دقیقه طول کشید و یاشار خوشحال و راضی بلند شد تا بره و از جعبه اسباب بازی یه چیز دیگه برداره آخر کار هم با دکتر دست داد و خداحافظی کردیم اومدیم. خیلی خوشحال بودم که تمام مدت یاشار آروم خوابیده بود و هر چی که دکتر میگفت رو به راحتی گوش میکرد و انجام میداد و توی دلم خدا رو از داشتن همچین گلی خیلی شکر کردم.

این بود انشای من در مورد هم از اولین روز کار دوم بابائی.

مامان:یاشار جون پلو میخوای؟       یاشار:نوچ(البته با سر میگفت)

مامان:به شوخیچلو میخوای           یاشار:نوچ

مامان:سلو میخوای(مثلا داشتم شوخی میکردم)  یاشار :نوچ

مامان:قلو(بر وزن پلو) قلو میخوای؟       یاشار :اده

مامان:ها؟                 یاشار:قلو بده  قلو بیار

مامان:اوا الکی گفتم قلو از کجا بر دارم بیارم واست

یاشار:قلو بیار قلو بده

حالا که هیچوقت هیچی نمیخوردا حالا همین یه دونه چون اسمش عجیب غریب بود میخواست منم بهش گفتم اب نبات میخوای گفت اره گفتم اگه موز بخوری بهت اب نبات میدم  دیگه بچم رفت پی موز خوردن یادش رفت بهش وعده وعید دادم منم از خدا خواسته هیچی نگفتم دیگه

اینم از خراب کاری من مثلا میخواستم یه نموره با این گل پسر شوخی کنما چه مکافاتی واسه خودم درست کردم.بالاخره هر جوری بود حواسشو پرت کردم.(تا من باشم دیگه از این شوخیا نکنم)

دیشب تولد یاشار بود.واسه همین یه ۳ روزی(۳ روز واسه یه معتاد دیگه حساب کنید یعنی چی)نتونستم بیام پشت کامپیوتر.از جمعه شب خواهرم اینا اومدند و خیلی خوب بود وگرنه تا دیشب از اضطراب میمردم باز اونها بودند حواسم پرت بود.دیروز صبح شروع کردیم به غذاها رو اماده کردن و خواهر زاده ها هم کار تزئین رو به عهده گرفتند که واقعا کارشون عالی بود.من دوست داشتم پیتزا بدیم  چون بی دردسر تر بوداما بهزاد گفت چون همکارای من میخواند بیان بهتره یه غذائی بدیم که ایرانی باشه و خلاصه کلی من رو انداخت توی دردسر البته خودش و خواهرم خیلی کمک کردند اما اضطراب اینکه خوب در بیاد اندازه باشه یا نه منو کشت.از روز قبلش که رفتیم خرید برای وسایل و کیک یاشار مرتبا میگفت کهmy birthdayو کلی خوشحالی میکرد.اخه اولین بارش بود که افراد دیگه هم توی روز تولدش بودند .اولین سال تولدش رو ترکیه بودیم و هیچکس نبود از فامیل.دومین سال تولدش هم تورونتو بودیم و باز هم تنها بودیم.اما امسال بقیه هم بودند و جای کسانی هم که نبودند خیلی خالی بود.مونا جون هم قرار بود بیاد و من خیلی خوشحال بودم که حد اقل یه بچه هست توی تولد یاشار و هم اینکه میتونم با مونا بیشتر اشنا بشم.اما گفت که نمیتونه بیاد چون مهمون براش بیاد وای به حالش اگه بفهمم کلک زده .و ۲تا دیگه از همکارهای بهزاد هم نیومدند که قرار بود با خانواده بیاند و اون یکی هم که اومد بیچاره هم تنها اومده بود و هم توی یه جمع ایرانی هاج و واج مونده بود چون همه فارسی حرف میزدند اما خوب بهزاد هواشو داشت و نمیگذاشت که احساس تنهائی کنه اما خیلی خواب الو بود من که باهاش حرف زدم گفتم از غذای ایرانی خوشت اومد یا نه گفت خوب بود اما من نتونستم زیاد بخوذم چون دیشب مهمونی بودم و زیاد خوردم و امروز تا ساعت ۴ عصر خواب بودم و الان اصلا گرسنه نیستم و خوب منظورش از زیاد خوردن حتما مشروبات بوده وگرنه چیزای دیگه نمیتونه ادم رو تا ساعت ۴ عصر بیهوش کنه.خیلی خیلی خسته شدم اما به شادی یاشار می ارزید چون بی نهایت خوشحال بود و از اول تا اخر مهمونی برامون میرقصید.و موقع بریدن کیک هم چشماشو میبست و به حساب خودش ارزو میکرد و بعد شمع رو فوت میکرد.بعد از باز کردن کادوها هر کسی با یکی از کادوهای یاشار سرگرم بودو در کل خوش گذشت و جای اونهائی که نبودند خیلی خالی بود.